بسم الله الرّحمن الرّحیم

خداوند متعال، سرمایه زندگی و سرمایه های عمر، انرژی، خوراکی های بی نظیر، آب و هوای پاک و بی نهایت نعمت دیگر را به ما هدیه فرموده اند... ولی خواسته یا ناخواسته، عدّه ای از ما به جای اینکه این سرمایه ها را در مسیر الهی استفاده کنیم، آن را هدر می دهیم... چه هدر دادنی!!!
مثلا همین وقت گذاشتن برای یاد گرفتن اطلاعات عمومی!
از بچه گی یادمونه که چقدر به این اطلاعات عمومی بها داده می شد... برای حل کردن جدول!... تو مسابقه های تلویزیونی! و...
خلاصه که خیلی خیلی مهم جلوه داده می شد!
خوب حالا بیاییم از یک زاویه دیگر به قضایا نگاه کنیم:
یک انسان را خداوند متعال آفریده اند... او یک فرصت محدود زندگی دارد... برای این زندگی بایستی امرار معاش کند... حالا خودش یا پدرش یا همسرش کلی تلاش می کند و خوراک و پوشاک و مسکن او را هزینه های آب و برق و... تامین می کند... حالا او که از همه این ها برخوردار شده و راحت روی یک صندلی نشسته چه کار باید کند؟
آیا نه اینکه باید در کسب علمی مفید برای زندگی دنیا و آخرتی که ابدیت او در انجا رقم خواهد خورد، تلاش کند... آیا نه اینکه باید با مطالعه در معجزه جاویدان و کتب احادیث و تاریخ زندگی ائمه اطهار علیهم السّلام در راستای اصلاح خود و دیگران قدم بردارد!
ولی می بینیم که یک سری مطالب بسیار بسیار بی ارزش وقت و زندگی بسیاری از ما را پر می کند. مثلا:
1. دانستن یا نداستن پایتخت کشورهای دیگر چه دردی را از شخص یا جامعه حل می کند که اینقدر مهم می شود؟ و در عالم نوجوانی چه قدر از وقتم را گرفت تا پایتخت همه کشورها را حفظ کنم که اگر به جای آن چند آیه قرآن یا چند حدیث را حفظ کرده بودم کلی در زندگی جلو بودم... ولی آنقدر این پایتخت هایی که شاید هیچ وقت به هیچ کدامشان سفر نکنم برایم مهم جلوه داده شده بود که...
2. یا اینکه فلان رمان اثر کیست چه دردی را د وا می کند؟
3. یا اینکه فلان فیلم اثر کیست چه دردی را دوا میکند؟
4. یا اینکه ارتفاع کوه اورست از 8000 متر بیشتر است یا کمتر چه فایده ای دارد؟
5. یا مثلا مخترع تلویزیون کیست؟... مخترع ساعت کیست؟
6. یا مثلا رکورد دار فلان رشته کیست؟
و همین می شود که در قسمت های مختلف زندگی نمی توانیم درست تصمیم بگیریم... نمی توانیم درست فکر کنیم چون ذهن ما پر است از مطالبی که کاربردی ندارد مگر در یک مسابقه تلویزیونی!
بعد جلوتر که می آییم کتاب هایی در جامعه پر می شود به نام کتاب های اطلاعات عمومی که بسیاری از مطالب مختلف در آن پر می شود که هر چه فکر کنیم نمی توانیم کاربردی برایش پیدا کنیم...
باز هم که جلوتر بیاییم می بینیم که کتاب رکوردهای " گینس " هم وارد کار می شود و هر ساله عده ای کارهای عجیب و غریب انجام می دهند که در کتاب سال گینس نامشان ثبت شود... و قسمت هایی از این کتاب هم به عنوان اطلاعات عمومی به خورد مردم داده می شود...
وقت تلف می شود... وقت تلف می شود... و وقت تلف می شود... و هیچ نتیجه ای حاصل نمی شود!
البته اطلاعات عمومی مفیدی که باید در بین ما رواج پیدا کنند هم کم نیستند. مثلا:
1. اینکه شماره تلفن های اضطراری مثل پلیس و اورژانس و آتش نشاننی را بدانیم
2. اینکه طبیعت و آفریده های زیبای خداوند را مطالعه کنیم و یا مستندهای زیبایی را به تماشا بنشینیم که ما را هر چه بیشتر با عظممت قدرت نعمت ها و آفریده های خداوند آشنا کند
3. اینکه اگر می خواهیم به شهری مسافرت کنیم قبلا در مورد آداب و رسوم و بناها و کلیات آن مطالعه کنیم
حالا در اینجا یه مطلب مهم در دایره اطلاعات عمومی و البته در مورد تیوب خمیردندان تقدیم شما می شود که بالاخره یه کاربردی داره:
رنگ های انتهای لوله خمیر دندان معنای جنس ماده مصرفی را دارد و مهم است که بدانیم زمانیکه شما خمیر دندان میخرید، اگر متوجه قوطی یا لوله خمیر شوید، در پائین آن به یکی از چهار رنگ زیر علامت گذاری شده است:
- اگر علامت رنگ سبز باشد: خمیر دندان از مواد طبیعی ساخته شده است.
- اگر علامت رنگ آبی باشد: خمیر دندان از مخلوطی از مواد طبیعی و ادویه جات ساخته شده است.
اگر علامت رنگ سرخ (قرمز) باشد: خمیر دندان از مواد طبیعی و مواد کیمیاوی(شیمیایی) ساخته شده است.
اگر علامت رنگ سیاه باشد: خمیر دندان کاملاً از مواد کیمیاوی (شیمیایی) ساخته شده است.
شما فقط آن خمیر دندان را خریداری کنید که رنگ سبز یا آبی علامت گذاری شده است.
خلاصه که این عمر کوتاه که اصلا معلوم نیست الآن تموم می شه یا... و این نعمت ها و... اصلا کار خودمون رو با یک بیت شعر زیبا آسون کنیم:
ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند
تا تو نانی به کف آری و به غفلت مخوری
امام هفتم ( ع) فرمود : چون رسول (ص) وارد مسجد شد ديد جماعتي گرد مردي را گرفته اند فرمود : چه خبر است گفتند علامه ايست . فرمود : علامه يعني چه ؟ گفتند : داناترين مردم است بدودمان عرب و حوادث ايشان و پروردگار جاهليت و اشعار عربي . پيغمبر فرمود : اينها علمي است که نادانش را زياني ندهد و عالمش را سودي نبخشد ، سپس فرمود : همانا علم سه چيز است : آيه محکم ، فريضه عادله ، سنت پابرجا ، و غير از اينها فضل است. اصول کافي , ثقه الاسلام کليني , ترجمه و شرح سيد جواد مصطفوي , ج 1 , کتاب ضل علم , ص 37 و 38
حضرت علی علیه السّلام: بي ارزش ترين دانش , دانشي است که بر سر زبان است , و برترين علم , علمي است که در اعضا و جوارح آشکار است . نهج البلاغه , ترجه محمد دشتي، حکمت 92 , ص 642
اللهم انی أَعُوذُ بِکَ مِنْ عِلْمٍ لایَنفْعَ
خدایا پناه می برم به تو از علمی که سود نبخشد